Het vertrek

Het is zover, vandaag vertrekken we - een groep van 12 vrouwen, een verscheidenheid aan kerkelijke achtergrond, professie en leeftijd - naar Malawi. Met als doel: bewustwording. Daar kun je vragen bij stellen, want we zijn ons immers door bijv. de media toch al best bewust van de ellende buiten ons veilige wereldje? We hebben gelezen over Malawi, en dus zijn we ons toch bewust van de armoede, en de hiv prevalentie en de wezenproblematiek? Is bewust zijn van en weten van hetzelfde? Wat willen we nou echt met deze reis?

Als doel van de reis is geformuleerd, ten eerste, het bevorderen van kennis en inzicht in de aids-problematiek; de complexiteit, de context en de effecten. Ten tweede het bevorderen van inzicht in de positie van de vrouw, de specifieke problematiek van vrouwen en hun kwetsbaarheid m.b.t. hiv/aids. En als derde het motiveren van ‘de achterbannen’ om na- en mee te denken over de aids-problematiek, en betrokken te raken in de strijd tegen aids.

Kort gezegd gaat het erom dat we zelf meer inzicht krijgen in de problematiek en daarom anderen willen motiveren om hier (ook) iets mee te doen. Daarin klinkt een veronderstelling dat, omdát we meer inzicht krijgen, we het nodig vinden om meer mensen betrokken te krijgen in de strijd tegen aids. Die veronderstelling is een interessante, want daarin schemert al door dat we beseffen dat het probleem niet zo ver van ons bed is. Dat aids iets is wat óns ook raakt. Dat het om meer gaat dan een medisch probleem dat zich voornamelijk afspeelt in ‘het Zuiden’.

We zullen aids straks ‘zien’ in zijn context van armoede. En armoede is een probleem dat ons van huis uit wel bekend is. God spreekt door de Bijbel heen vaak over armoede, en we zien dat Zijn hart uit gaat naar de armen. Wij, de lezers, worden daarbij ook gewezen op onze verantwoordelijkheid in de zorg voor de armen, en de kwetsbaren, de weduwe en de wees. In de evangeliën lezen we dat Jezus in woorden en daden altijd compassie toonde voor de armen en uitgeslotenen, maar ook dat Jezus regelmatig houdingen t.o.v. rijkdom uitdaagde bij mensen die Hij ontmoette. En hier raken de twee werelden elkaar wellicht. Niet alleen hún armoede, maar ook ónze rijkdom… Wat betekent dat voor de wereldwijde aidsproblematiek, voor de vrouwen, voor ons. Zijn wij bereid uitgedaagd te worden?

Ik zie uit naar wat deze reis ons brengt, wat ons zal raken en wat ons tot denken zet. Waar deze reis ons ‘bewust van maakt’ en hoe het ons aan zal sporen anderen ook bewust te maken en te betrekken in de strijd tegen aids. Het doel van de reis is dan misschien geen bewustwording, maar actie... Geloof in actie.
Darija Kupers