Vlucht naar Malawi

We stappen over op het vliegtuig dat ons echt in Malawi brengt. Een groot blauw bord met witte letters meldt: Welcome to Lilongwe: Het is zover….nog even een stempel in het paspoort en nu zijn we er ECHT. We verdelen ons over twee busjes, die ons naar ons guesthouse brengen. Onderweg doen we de eerste indrukken op van het landschap. Roestbruin gekleurde aarde, cactussen, bomen met prachtige rode bloemen, waarvan we (nu nog) geen naam weten. Wat huizen, een benzinepomp, kinderen zittend op de grond, mensen op de fiets en vooral veel mensen lopend langs de weg.

We komen aan bij ons guesthouse. De kamers worden verdeeld. Er volgen aanwijzingen welke wc het wel of niet doet. We frissen ons op en ondertussen begint het buiten een beetje te regenen.
Er volgt nog een bezoek aan de CCAP (church of central africa presbyterian). De predikant staat ons lachend op te wachten: wit t-shirt met daarop in grote blauwe letters: JESUS.
Hij leidt ons rond, binnen in een grote kerk oefenen gemeenteleden voor een bruiloft komend weekend. Op het terrein is een school in aanbouw. De kerk is verder direct betrokken bij de zorg voor weeskinderen en doet mee aan aidsbestrijding. De predikant probeert zijn gemeenteleden te stimuleren zich te laten testen op aids. Dat lukt soms, maar niet altijd.
Na de avondmaaltijd in ons guesthouse brengt Roderick ons nog een bezoek. Hij leidt de organisatie van Scription Union. Zij geven onder andere aidsvoorlichting op scholen en doen aan bijbelverspreiding. Hij vertelt dat het huis waar we slapen voorheen werd bewoond door een echtpaar met drie kinderen. De man en vrouw zijn overleden aan aids. De kinderen zijn wees geworden en het huis is gekocht door Scription Union.
Nog maar een paar uur in Lilongwe, en je merkt al: in Malaiw is HIV/aids overal.
door Margreeth Overbeeke